"Jongeren voelen het als je tijd neemt om écht te luisteren"

Berdine wist al snel dat ze met jongeren wilde werken, omdat ze voelde dat ze voor hen een verschil kon maken.
De jongeren écht zien
“Ik heb eerst bij de sociale centra van Antwerpen gewerkt en verwees toen soms door naar de dienst Jongerenwerking. Ik dacht toen al: daar zou ik ook graag werken. Maar ik vond mezelf nog niet ervaren genoeg. Tot ik tóch reageerde op een vacature en de job kreeg. Wat voor mij essentieel is? Echt luisteren. In het begin zijn jongeren vaak achterdochtig. Dan probeer ik hen echt te zien, zonder meteen in oplossingen te denken. Pas wanneer ik merk dat er wat ademruimte is, ga ik met hen op pad: naar de dokter, de tandarts, de VDAB. Soms lukt het om hen hun talenten opnieuw te laten ontdekken. Dat geeft mij enorm veel voldoening.”
Flexibel en betrokken
“Wat je ook moet kunnen in deze job? Goed schakelen. Ik heb een sociale kaart in mijn hoofd die ik gebruik op maat van elke jongere. En ik ben flexibel. Elk traject loopt anders. Soms helpt het om mee te gaan naar een infoavond op school, of om in het weekend een berichtje van een jongere te beantwoorden. Zo voelen ze dat ik écht betrokken ben.”
Wederkerig
“Wat me heeft verrast in deze job, is dat jongeren op den duur ook interesse tonen in mij als mens. In het begin zien ze mij als hulpverlener, maar na verloop van tijd beseffen ze: zij is ook maar een mens. Ik heb bijvoorbeeld een sticker van mijn kat op mijn laptop. Dan vragen ze ineens hoe het met Sjonnie is. Dat is fijn.”
Waar ik het voor doe
“De jongeren waar ik mee werk, staan op een scharniermoment in hun leven. Ze zijn nog kneedbaar. Maar als we hen missen, missen we ook veel kansen voor later. Mijn droom? Dat ons team zo groot wordt dat we jongeren al in een vroeg stadium kunnen opvangen, nog voor de problemen zich opstapelen. En dat we na een leefgroepwerking jongeren kunnen begeleiden in een soort kangoeroewoning. Een plek waar ze zelfstandig zijn, maar ook van gezinnen leren hoe het is om volwassen te zijn in België. Want dat stukje ontbreekt vandaag vaak nog.”
Meer persoonlijke verhalen?

20 augustus 2026
"Mannen, we hebben jullie nodig"
Mieke besloot om op latere leeftijd kinderverzorgster te worden. Van die beslissing heeft ze nog geen seconde spijt gehad.

20 augustus 2026
"Zet kleine stapjes en zorg ervoor dat iedereen mee is"
Als scoutsleider vond Nils het super waardevol om kinderen plezier te laten beleven door beweging. Vandaag zet hij die passie verder als turnmeester.

20 augustus 2026
"Ik probeer zoveel mogelijk ouders te stimuleren om meer voor te lezen, dat opent een hele wereld"
Simona werkt als begeleidster in een kinderopvang. Het zien opgroeien van de kinderen maakt al het harde werk de moeite waard voor haar.