"Ik probeer zoveel mogelijk ouders te stimuleren om meer voor te lezen, dat opent een hele wereld"

Kinderen horen geen accent

“Ik kom uit Bulgarije waar ik in toerisme werkte tot ik mijn partner ontmoette, een Belgische. Ik volgde haar naar België en probeerde hier een job in toerisme te vinden. Maar het was al moeilijk om Nederlands te leren, laat staan andere talen. Omdat ik graag met kinderen werk, volgde ik de opleiding Kinderbegeleider in het volwassenenonderwijs. Kinderen horen mijn accent niet (glimlacht).

Liefde is het belangrijkste

Liefde voor kinderen is het belangrijkste in mijn werk. Het is een uitdagende job waarin je stressbestendig, flexibel en creatief moet zijn. Maar als ik de kindjes zie groeien, maakt dat alles de moeite waard. Bijvoorbeeld, wanneer een kindje plots mijn naam kan zeggen, of leert hoe het op een potje moet gaan, of voor de eerste keer naar me zwaait als het naar huis vertrekt.

Van belang voor de maatschappij

Ik vind dat ons werk veel betekent voor de maatschappij. De eerste jaren zijn super belangrijk voor de ontwikkeling van een kind. Daarom vind ik het belangrijk dat je me kinderbegeleidster noemt en geen kinderverzorgster. Ik ga regelmatig naar de bibliotheek van Berchem om oude kinderboeken op te halen voor onze kinderen. Ik probeer ouders te stimuleren om meer voor te lezen, want lezen opent een hele wereld.

Verschil met Bulgarije

In Bulgarije is het helemaal anders: daar hebben moeders twee jaar moederschapsverlof. Daarna gaan kinderen meestal meteen naar de kleuterschool. Voor mij was het een schok dat baby’s hier al op drie maanden naar de opvang gaan. Ondertussen heb ik gemerkt dat die kinderen het beter doen dan peuters die op latere leeftijd naar de opvang komen. Weet je wat wel mag veranderen in België? Ik heb ook in Denemarken gewoond en daar is de verhouding één begeleider per vier kinderen. Daar kunnen wij alleen maar van dromen.”