Spelen met 'rommel'. Kauwenberg zet in op avontuurlijk spelen in de natuur

Stad Antwerpen zet experimenteel jeugdwerk in de kijker. Steeds meer avontuurlijke speelruimtes duiken op in het hartje van onze stad. Toch vind je dit nog niet voor kinderen in kwetsbare gezinnen. "Het is net voor jongeren die opgroeien in armoede belangrijk om uitgedaagd te worden en buiten te spelen”, zegt Hannelore Gevaerts, jeugdwerker en coördinator van Kauwenberg. “We willen een toegankelijke speelplek creëren waar kinderen zichzelf kunnen 'zijn'.”

Voor wie en wanneer?

Elke woensdagnamiddag trekken de jeugdwerkers van Centrum Kauwenberg met een groep kinderen tussen de 6 en 10 jaar naar de site. "We begeleiden de kinderen en geven ze de ruimte om zich te ontwikkelen", vertelt Hannelore.

Daarnaast zijn ook jongeren tussen 10 en 15 jaar welkom. Om de experimenteerruimte van de jonge kinderen niet te belemmeren, werken de tieners minstens één keer per maand achter de schermen mee. Samen met een jeugdwerker bedenken zij een project rond de speeltuin. Dat kan gaan van mee rommel maken en verzamelen voor de kinderen, tot het documenteren van het groei- en spelproces met audio en beeld. Op die manier ontwikkelen ze hun talenten en blijven ze betrokken met de rommelspeeltuin. "Wij reiken hun de handvaten aan en zij maken al de beslissingen", voegt Hannelore toe.

Naast woensdagnamiddag is de rommelspeeltuin ook elke zondagvoormiddag open. Ouders kunnen dan meekomen naar de Stuivenbergsite en een thee of koffie drinken met andere ouders terwijl de kinderen spelen. "Dit versterkt verbinding tussen mensen en creëert een vertrouwd netwerk", zegt Hannelore.

Ten slotte openen ze de rommelspeeltuin ook op dinsdagavond voor de naschoolse opvang van de Vlinder. Dit willen ze binnenkort uitbreiden naar andere scholen in de buurt om ook nieuwe kinderen te bereiken.

Waarom is experimenteel jeugdwerk zo belangrijk?

Hannelore die zelf al meer dan 6 jaar werkt bij jeugdcentrum Kauwenberg, merkt 3 tendensen op die haar aanzette om het experimenteel project op poten te zetten.

Fantasierijk spelen

Hannelore legt uit dat kinderen die opgroeien in armoede moeite hebben met fantasierijk spelen: "Het is voor hen moeilijker om met blokken of abstract speelgoed verhalen te bedenken. Vaak grijpen zij naar iets herkenbaars waar minder inbeeldingsvermogen voor nodig is. Dat zijn meestal objecten die af zijn, zoals een tablet, een barbiepop of een film. Het is de bedoeling dat ze in onze rommelspeeltuin hun grenzen verleggen en op ontdekking gaan."

Ruimte bieden

1 op de 4 kinderen groeit in Antwerpen op in armoede. Velen hebben vaak geen ruimte om te spelen door kleine huisvesting, mentale stress of gebrek aan natuur. Hannelore vertelt dat veel kinderen op straat spelen, zich vaak vervelen of hun tijd online doorbrengen.

"Soms hebben ouders te weinig tijd of te veel stress om hun kinderen te stimuleren om te spelen. De rommelspeeltuin is een plaats waar kwetsbare jongeren terecht kunnen en de ruimte krijgen om positief te leren en zich te ontwikkelen", verklaart Hannelore.

Vuile kleren dragen mag

Een derde tendens volgens Hannelore is de drang van veel ouders om niet uit de boot te vallen. Veel ouders in armoede doen hun uiterste best om een perfecte ouder te zijn. "We zien dat kinderen daardoor niet spelen met rommel of liefst niet vuil worden. 'Want wat zullen anderen wel niet denken.' Wij proberen hen te laten zien dat het juist goed is voor de ontwikkeling van een kind om fouten te maken en eens in de modder te springen”, legt ze uit.